پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

قطعات

شمارهٔ ۱۸۱ - در جواب هجوی که در بارهٔ او گفته بودند

شنوده‌ای دم خاقانی از مدیح کسان

کنون هجای خسان می‌شنو که هم شاید

هجای بولهب ایزد بگفت و می‌شایست

که او هجای سگی گفت رو که هم شاید

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۸۳آسمان داند که گاه نظم و نثر
  2. شمارهٔ ۱۸۴خاقانیا ز عارضهٔ درد دل منال
  3. شمارهٔ ۱۸۵روزی میان بادیه بر لشکر عجم
  4. شمارهٔ ۱۸۶ - بالبدیهه در مدح ابوالهیجا خاقان اکبر منوچهر بن فریدون شروان شاهسلاطین نژادا خلیفه پناها
  5. شمارهٔ ۱۸۷ - در تولد دختر خودیکی دو زایند آبستنان مادر طبع
  6. شمارهٔ ۱۸۸خاقانیا به تقویت دوست دل مبند
  7. شمارهٔ ۱۸۹ - در مرثیهٔ وحید الدین عموی خودچون من خطر زدم به فراق از پی وحید
  8. شمارهٔ ۱۹۰ - در مرثیهٔ صدر الدینجهان پیمانه را ماند به عینه
همه‌ی قطعات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.