خاقانی
شمارهٔ ۱۸۲
که گفت آنکه خاقانی سحرپیشه
دگر خاص درگاه سلطان نشاید
بلی راست گفت او و پی بردم آن را
که دیو آبدار سلیمان نشاید
گرانی ببردم ز درگاهش ایرا
مرید سبک دل گران جان نشاید
خاقانی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۱۸۴خاقانیا ز عارضهٔ درد دل منال
- شمارهٔ ۱۸۵روزی میان بادیه بر لشکر عجم
- شمارهٔ ۱۸۶ - بالبدیهه در مدح ابوالهیجا خاقان اکبر منوچهر بن فریدون شروان شاهسلاطین نژادا خلیفه پناها
- شمارهٔ ۱۸۷ - در تولد دختر خودیکی دو زایند آبستنان مادر طبع
- شمارهٔ ۱۸۸خاقانیا به تقویت دوست دل مبند
- شمارهٔ ۱۸۹ - در مرثیهٔ وحید الدین عموی خودچون من خطر زدم به فراق از پی وحید
- شمارهٔ ۱۹۰ - در مرثیهٔ صدر الدینجهان پیمانه را ماند به عینه
- شمارهٔ ۱۹۱نیست در ایام چیزی از وفا نایافت‌تر
درباره‌ی خاقانی
افضل‌الدّین بدیل بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.