خاقانی
شمارهٔ ۲۱۵
سفره‌ای و بر او چو سفرهٔ گل
از برون سرخ و از درون زردیش
خواجه شد هندوی غلامی ترک
تا وفا دارد از جوان مردیش
خاقانی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۲۱۷خاقانیا به سائل اگر یک درم دهی
- شمارهٔ ۲۱۸به خدائی که کرد گردون را
- شمارهٔ ۲۱۹چشم بر کار دوست دار چنان
- شمارهٔ ۲۲۰روز عمر آمد به پیشین ای دریغ
- شمارهٔ ۲۲۱تا به خط شط ارجیش درنگ است مرا
- شمارهٔ ۲۲۲صِدتُ فی بغدادَ ظَبیاً قَد اُلِف
- شمارهٔ ۲۲۳باز به میدان ما فوج بلا بسته صف
- شمارهٔ ۲۲۴ - در هجو رشید الدین وطواطاین گربه چشمک این سگک غوری غرک
درباره‌ی خاقانی
افضل‌الدّین بدیل بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.