فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱۲۰ - ایضا له ای بزرگی که بر علم تو ظاهر باشد
- شمارهٔ ۱۲۱ - وله ایضا بنزد خواجه رفتم بهر کاری
- شمارهٔ ۱۲۲ - ایضا له دانی که طمع چه گفت با من؟
- شمارهٔ ۱۲۳ - ایضاً له دست آن به که خود قلم باشد
- شمارهٔ ۱۲۴ - ایضا له زهی سرفرازی که در پیش حکمت
- شمارهٔ ۱۲۵ - وله ایضا سرو را وعده های چنان باید
- شمارهٔ ۱۲۶ - و له ایضاً ای آنکه فلک سغبۀ ایّام تو باشد
- شمارهٔ ۱۲۷ - وله ایضا فی صفة الفرس مرا اسبیست الحق این چنین اسب
- شمارهٔ ۱۲۸ - ایضا له فرستادم بتو شعری که با آن
- شمارهٔ ۱۲۹ - ایضا له صدرا ز برای خدمت تو
- شمارهٔ ۱۳۰ - وله ایضا توقّف چون بود در آنچه صاحب
- شمارهٔ ۱۳۱ - ایضاً له ای سروری که زیبد ، کز نعل مرکب تو
- شمارهٔ ۱۳۲ - ایضا له مفتی مشکلات شرع کرم
- شمارهٔ ۱۳۳ - وله ایضا ز دریای دست توای نامدار
- شمارهٔ ۱۳۴ - ایضا له صورت به جهان زشت تر از گور نبودی
- شمارهٔ ۱۳۵ - ایضا له گفتم اکنون میوه های خوش خوریم
- شمارهٔ ۱۳۶ - وله ایضا تو به علم نجوم فخر کنی
- شمارهٔ ۱۳۷ - و له ایضاً ای که جزیاد مخلوق تو نخورد
- شمارهٔ ۱۳۸ - ایضا له به ذات خویش اگر چند مرد نیک بود
- شمارهٔ ۱۳۹ - وله ایضا کسی که او نظر عقل در زمانه کند
- شمارهٔ ۱۴۰ - ایضا له زهی تازه رویی که خلق لطیفت
- شمارهٔ ۱۴۱ - ایضا له در نگر در صدر دیوان و ببین
- شمارهٔ ۱۴۲ - وله ایضا صاحبا عمریست تا از عدل تو
- شمارهٔ ۱۴۳ - وله ایضا رمضانست همین دهن دربند
- شمارهٔ ۱۴۴ - وله ایضا ای دل ای دل سخن سخن بیهده را کار مبند
- شمارهٔ ۱۴۵ - کتب الی امیر عزّالدّین علی شیر ابن بابویه ای آنکه خاک پای ترا روشنان چرخ
- شمارهٔ ۱۴۶ - و له ایضاً زهی سپهر محلّی که گرچه تیزروند
- شمارهٔ ۱۴۷ - ایضا له مشو ایمن ز کید خصم ضعیف
- شمارهٔ ۱۴۸ - وله ایضا کی بود؟کی؟ که باز صدر جهان
- شمارهٔ ۱۴۹ - ایضا له عصای کلیمست این شعر من
- شمارهٔ ۱۵۰ - ایضا له ای که خورشید بی رضای تو سر
- شمارهٔ ۱۵۱ - وله ایضا گفته بودی که مرا کسبی نیست
- شمارهٔ ۱۵۲ - وله ایضا از رضی الملک الحق شرمساری حاصلست
- شمارهٔ ۱۵۳ - وله ایضا از علامتها که در آخر زمان
- شمارهٔ ۱۵۴ - وله ایضا ای آنکه از مدارج مدح تو قاصرست
- شمارهٔ ۱۵۵ - وله ایضا دور گردون با همه کس بدفعالی می‌کند
- شمارهٔ ۱۵۶ - وله ایضا ای پیشوای شرع که ایناء روزگار
- شمارهٔ ۱۵۷ - ایضا له خواجه در تحسین فزاید چون ببیند کز پیش
- شمارهٔ ۱۵۸ - وله ایضا ایا شگرف نوالی که در زمین و زمان
- شمارهٔ ۱۵۹ - ایضا له مرا چه حاصل ازین خواجگان بی حاصل
- شمارهٔ ۱۶۰ - وله ایضا بزگوارا این خواجگی همه آنست
- شمارهٔ ۱۶۱ - ایضا له چو عادتست که ابنای دهر در هر قرن
- شمارهٔ ۱۶۲ - وله ایضاً دوش مخدوم من که تا جاوید
- شمارهٔ ۱۶۳ - وله ایضا فی التّجرید اندرین مرغزار کشت و درود
- شمارهٔ ۱۶۴ - وله ایضا مولی قوام دین که بر اقلیم حلّ و عقد
- شمارهٔ ۱۶۵ - وله ایضا صدر کبیر عالم عادل ضیاء دین
- شمارهٔ ۱۶۶ - وله ایضا در مدح تو اگر چه مجالی فسیح بود
- شمارهٔ ۱۶۷ - وله ایضا ز مرگ ناخوشتر چیز اگر تواند بود
- شمارهٔ ۱۶۸ - وله ایضا قدری شراب از رضیّ الّدین بخواستم
- شمارهٔ ۱۶۹ - ایضا له چنان سزد که کسی را که رتبتی باشد
- شمارهٔ ۱۷۰ - ایضا له هر کرا جای این نگارستان بود
- شمارهٔ ۱۷۱ - وله ایضا بهاء الدّین که تا دور جهان بود
- شمارهٔ ۱۷۲ - وله ایضا ای کریمی که با لطافت تو
- شمارهٔ ۱۷۳ - وله ایضا خورشید ذرّه پرور، شاه هنر نواز
- شمارهٔ ۱۷۴ - ایضا له مکن ملامت من گر به خدمت خواجه
- شمارهٔ ۱۷۵ - وله ایضاً بزرگوارا آنی که پیش رأی تو خور
- شمارهٔ ۱۷۶ - ایضا له سرورا عرضها نمی باید
- شمارهٔ ۱۷۷ - ایضاً له ای بزرگی که خدمت تو کند
- شمارهٔ ۱۷۸ - ایضا له خدایگان شریعت امام روی زمین
- شمارهٔ ۱۷۹ - وله ایضا هر کرا رسم و عادت آن باشد
متن اشعار به نقل از گنجور.