پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

قطعات

شمارهٔ ۱۳۶ - وله ایضا

تو به علم نجوم فخر کنی

گویی این اصل علم‌ها آمد

چیست علمِ نجوم جز ژاژی

کآلت و ساز هر گدا آمد؟

گاه گویی که آن صواب آمد

گاه گویی که این خطا آمد

علمِ شرعست علم و هر چه جز اوست

به حقیقت همه هبا آمد

نیست خالی منجّم از ذلّت

ورچه مقبول پادشا آمد

بس عزیزست مرد دانشمند

ورچه درویش و بینوا آمد

گرچه سر بر فلک برد این علم

ورچه با طبع آشنا آمد

حاصلش چیست جز شمار دو قرص

کز کجا رفت وز کجا آمد؟

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۳۸ - ایضا لهبه ذات خویش اگر چند مرد نیک بود
  2. شمارهٔ ۱۳۹ - وله ایضاکسی که او نظر عقل در زمانه کند
  3. شمارهٔ ۱۴۰ - ایضا لهزهی تازه رویی که خلق لطیفت
  4. شمارهٔ ۱۴۱ - ایضا لهدر نگر در صدر دیوان و ببین
  5. شمارهٔ ۱۴۲ - وله ایضاصاحبا عمریست تا از عدل تو
  6. شمارهٔ ۱۴۳ - وله ایضارمضانست همین دهن دربند
  7. شمارهٔ ۱۴۴ - وله ایضاای دل ای دل سخن سخن بیهده را کار مبند
  8. شمارهٔ ۱۴۵ - کتب الی امیر عزّالدّین علی شیر ابن بابویهای آنکه خاک پای ترا روشنان چرخ
همه‌ی قطعات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.