پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

قطعات

شمارهٔ ۱۴۲ - وله ایضا

صاحبا عمریست تا از عدل تو

عالمی در انتهاز فرصه اند

تا نظر در کار آنها افگنی

کز تظلّم رافع این قصّه اند

لعبها بینند در شطرنج ملک

آنکه ساکن بر کنار عرصه اند

می کنند از غصّه افغان بر درت

در دل آن قومی که صاحب حصّه اند

وین عجب نبود که خود صاحبدلان

هر کجا هستند اسیر غصّه اند

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۴۴ - وله ایضاای دل ای دل سخن سخن بیهده را کار مبند
  2. شمارهٔ ۱۴۵ - کتب الی امیر عزّالدّین علی شیر ابن بابویهای آنکه خاک پای ترا روشنان چرخ
  3. شمارهٔ ۱۴۶ - و له ایضاًزهی سپهر محلّی که گرچه تیزروند
  4. شمارهٔ ۱۴۷ - ایضا لهمشو ایمن ز کید خصم ضعیف
  5. شمارهٔ ۱۴۸ - وله ایضاکی بود؟کی؟ که باز صدر جهان
  6. شمارهٔ ۱۴۹ - ایضا لهعصای کلیمست این شعر من
  7. شمارهٔ ۱۵۰ - ایضا لهای که خورشید بی رضای تو سر
  8. شمارهٔ ۱۵۱ - وله ایضاگفته بودی که مرا کسبی نیست
همه‌ی قطعات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.