فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ - فی شهاب الدّین عزیزان جهان دانش و معنی ، شهاب الدّین تویی آنکس
- شمارهٔ ۲ - وله ایضا دی چو بشنیدم که کرد از ناگهان اسبت خطا
- شمارهٔ ۳ - ایضا له ای که بر خدمت تو کردم وقف
- شمارهٔ ۴ - ایضا له ایا صدری که شد پیش ضمیرت
- شمارهٔ ۵ - ایضا له فنون لطف خداوند صدر مجدالملک
- شمارهٔ ۶ - وله ایضا ای به حکم تو اقتدا کرده
- شمارهٔ ۷ - ایضاً له ای بتدبیر اختیار ملوک
- شمارهٔ ۸ - ایضا له عنایتهای خواجه در حق من
- شمارهٔ ۹ - وله ایضا خطی بنوشته بودی بهر من پار
- شمارهٔ ۱۰ - وله ایضا ای به یاد خلق تو در بزم چرخ
- شمارهٔ ۱۱ - ایضا له ای ترا عرض خوار و مال عزیز
- شمارهٔ ۱۲ - ایضا له ای عزم تیز تار تو چون عمر درشتاب
- شمارهٔ ۱۳ - ایضا له مخدوم بزرگ، صدر منعم
- شمارهٔ ۱۴ - وله ایضا نور دین ای ذات تو کان هنر
- شمارهٔ ۱۵ - وله ایضا ای سروری که مخزن اسرارغیب رابهتر
- شمارهٔ ۱۶ - ایضا له عالم لطف و کرم سرور ارباب هنر
- شمارهٔ ۱۷ - وله ایضا ندانم چه افتاد مال ترا
- شمارهٔ ۱۸ - ایضا له سپهر شعبده‌باز از درون پردهٔ غیب
- شمارهٔ ۱۹ - ایضا له اگرچه وعدۀ تو خاطرم را
- شمارهٔ ۲۰ مرد رک باش و بختی خو کن
- شمارهٔ ۲۱ - وله ایضا از برای محقری ادرار
- شمارهٔ ۲۲ - این قطعه در مدح شمس الملّة و الدین شمس الدّین خوارزمی گوید: ای کریمی که پایۀ قدرت
- شمارهٔ ۲۳ - ایضاً له سپهر مجد و کرم عزّدین یگانة دهر
- شمارهٔ ۲۴ - وله ایضا صدر احرار شهای الدّین ، ای گاه سخا
- شمارهٔ ۲۵ - وله ایضا ای که با الفاظ گوهر بار تو
- شمارهٔ ۲۶ - وله ایضا هر که در احمقی تمام بود
- شمارهٔ ۲۷ - وله ایضا ای بزرگی که از میا من و تو
- شمارهٔ ۲۸ - وله ایضا جانم که در شکنجۀ هجران معذّبست
- شمارهٔ ۲۹ - اضآ له به خدایی که قمّهٔ گردون
- شمارهٔ ۳۰ - وله ایضا در دام رهی فتاد امروز
- شمارهٔ ۳۱ - وله ایضا منعم بهاء دین که به ذات تو قائمست
- شمارهٔ ۳۲ - ایضا له بخدایی که وصف بیچونیش
- شمارهٔ ۳۳ - ایضا له صدر آزادگان و خواجۀ دهر
- شمارهٔ ۳۴ - وله ایضا خدا یگان شریعت پناه اهل هنر
- شمارهٔ ۳۵ - و له ایضاً زهی بلند جنایی که سایۀ جاهت
- شمارهٔ ۳۶ - وله ایضا چون چناری میان تهیست فلان
- شمارهٔ ۳۷ - ایضاًله امیر مقبل عالم که تا جهان بودست
- شمارهٔ ۳۸ - وله ایضا صدر آزادگان کریم الدّین
- شمارهٔ ۳۹ - ایضا له پناه و پشت مکارم خدایگان صدور
- شمارهٔ ۴۰ - بمدح الملک شمس الدّین ایتغمش خسرو تاج بخش شاه جهان
- شمارهٔ ۴۱ - ایضا له به نرد باختن اندر بلا و درد سرست
- شمارهٔ ۴۲ - وله ایضا در شعر من بعیب نگیرند اهل فضل
- شمارهٔ ۴۳ - وله ایضا ای کریمی که گاه فیض نوال
- شمارهٔ ۴۴ - وله ایضا آیا صدری که مغز اهل معنی
- شمارهٔ ۴۵ - ایضا له نور دین ای که در آفاق جهان
- شمارهٔ ۴۶ - وله ایضا نور دین ای که در فنون هنر
- شمارهٔ ۴۷ - وله ایضا هر جا سبکی حرام خواریست
- شمارهٔ ۴۸ - وله ایضا فلک جنابا در تو کجا رسد سخنم
- شمارهٔ ۴۹ - وله ایضا به ماه روزه ترا تهنیت از آن کردم
- شمارهٔ ۵۰ - وله ایضا خواجه وقت ستدن سخت پیست
- شمارهٔ ۵۱ - ایضا له عمل دادی و پس معزول کردی
- شمارهٔ ۵۲ - ایضا له سپهر قدرا! شوق رهی بخدمت تو
- شمارهٔ ۵۳ - وله ایضا نظم و نثر سخن برابر نیست
- شمارهٔ ۵۴ - فی السّفینة الصاحب نظام الدّین درین سفینه نگه کن به چشم معنی بین
- شمارهٔ ۵۵ - وله ایضا بهار ار چه بهشتی راسیتنست
- شمارهٔ ۵۶ - وله ایضا ایا صدری که آمد چرخ نیلی
- شمارهٔ ۵۷ - وله ایضا بزگوارا هر چند طبع من در نظر
- شمارهٔ ۵۸ - ایضا له ای خداوندان انبار علف
- شمارهٔ ۵۹ - ایضا له همه در پای مرگ پست شدند
- شمارهٔ ۶۰ - ایضا له بزرگوارا دانی که نه ز تقصیرست
متن اشعار به نقل از گنجور.