پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

قطعات

شمارهٔ ۵۳ - وله ایضا

نظم و نثر سخن برابر نیست

گرچه هر یک چو دّر مکنونست

سخن نثر اگرچه بس نغزست

کار منظوم خود دگر گونست

آن نبینی که آهن بی قدر

همبر زر بود چو موزونست

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۵۵ - وله ایضابهار ار چه بهشتی راسیتنست
  2. شمارهٔ ۵۶ - وله ایضاایا صدری که آمد چرخ نیلی
  3. شمارهٔ ۵۷ - وله ایضابزگوارا هر چند طبع من در نظر
  4. شمارهٔ ۵۸ - ایضا لهای خداوندان انبار علف
  5. شمارهٔ ۵۹ - ایضا لههمه در پای مرگ پست شدند
  6. شمارهٔ ۶۰ - ایضا لهبزرگوارا دانی که نه ز تقصیرست
  7. شمارهٔ ۶۱ - وله ایضاصدرا ما ثل رضیّ دین که بتحقیق
  8. شمارهٔ ۶۲ - وله ایضانظر می کنم در جهان بخت را
همه‌ی قطعات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.