پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

قطعات

شمارهٔ ۵۷ - وله ایضا

بزگوارا هر چند طبع من در نظر

به رتبتیست که افلاک زیر پایة اوست

ز روزگار به حالیست هر چه رسواتر

وگرچه پردة نام نکو وقایة اوست

من این چنین و خداوند جاه و مال شده

کسی که دزدی اشعار بنده مایة اوست

همای سایه فکن این چنین بود که منم

خود استخوان خورد و ملک زیر سایة اوست

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۵۹ - ایضا لههمه در پای مرگ پست شدند
  2. شمارهٔ ۶۰ - ایضا لهبزرگوارا دانی که نه ز تقصیرست
  3. شمارهٔ ۶۱ - وله ایضاصدرا ما ثل رضیّ دین که بتحقیق
  4. شمارهٔ ۶۲ - وله ایضانظر می کنم در جهان بخت را
  5. شمارهٔ ۶۳ - وله ایضا فی استدعا التّبناسبم دی گفت می روم من
  6. شمارهٔ ۶۴ - ایضاً لهای خداوندی که پیرامون حصن سرّ غیب
  7. شمارهٔ ۶۵ - فی الشّکایهمرا که هیچ نصیبی ز شادمانی نیست
  8. شمارهٔ ۶۶ - وله ایضاخدایگان کریمان مشرق و مغرب
همه‌ی قطعات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.