فهرست اشعار
- شمارهٔ ۳۰۰ - ایضا له ای بر محکّ عقل وجود تو ناسره
- شمارهٔ ۳۰۱ - وله ایضا تادر دشت هست و جو باره
- شمارهٔ ۳۰۲ - ایضا له من نه مردار خوارم ای خواجه
- شمارهٔ ۳۰۳ - و له ایضاً ای در دعای جان تو اجرام یک زبان
- شمارهٔ ۳۰۴ - ایضا له ای همه سروران روی زمین
- شمارهٔ ۳۰۵ - وله ایضا جود خواجه سیاه رویم کرد
- شمارهٔ ۳۰۶ - وله فی صفة القحط و التماس الغلّه ای خداوندی که اندر خشک سال قحط جود
- شمارهٔ ۳۰۷ - ایضاً له کریم عرصۀ عالم جهان لطف و کرم
- شمارهٔ ۳۰۸ - ایضا له منم آن چشمۀ خورشید گاه نظم سخن
- شمارهٔ ۳۰۹ - ایضا له شهاب دین که زبانم پر از مدایح تست
- شمارهٔ ۳۱۰ - ایضا له آدمی را چهار حالت هست
- شمارهٔ ۳۱۱ - وله ایضا زهی شکوه تو از روی ملک رنگ زدای
- شمارهٔ ۳۱۲ - وله ایضا مرا سیّ و دو خدمتکار بودند
- شمارهٔ ۳۱۳ - وله ایضا دیدۀ عقل راه دان بگشای
- شمارهٔ ۳۱۴ - این قطعه در مدح صاحب عمیدالدّین پارسی گوید ای قاصر از ستایش تو هر عبارتی
- شمارهٔ ۳۱۵ - وله ایضا دریا دلا تو آنی، کز فیض طبع روشن
- شمارهٔ ۳۱۶ - و له ایضاً زهی حرّی که ثابت کرد جودت
- شمارهٔ ۳۱۷ - وله ایضا ای کریمی که در آفاق جهان
- شمارهٔ ۳۱۸ - وله ایضا چون شدی خشمناک بر بنده
- شمارهٔ ۳۱۹ - ایضا له جهان لطف و کرم افتخار اهل قلم
- شمارهٔ ۳۲۰ - در مدح صدر قوام الملّة و الدّین ابراهیم بنداری گوید و به دمشق فرستد. نسیم باد صبا هیچ عزم آن داری
- شمارهٔ ۳۲۱ - وله ایضا این همه سرکشی مکن بر من
- شمارهٔ ۳۲۲ - وله ایضا در ضمیرم اگر چه کم گویم
- شمارهٔ ۳۲۳ - وله ایضا فی مذمة الدّنیا تا کی این رنج روزگار بری ؟
- شمارهٔ ۳۲۴ - وله ایضا ایا حرّی که دستت گاه بخشش
- شمارهٔ ۳۲۵ - ایضاً له ای که دایم بسر انگشت دها
- شمارهٔ ۳۲۶ - ایضا له ایا صدری که در بازار دانش
- شمارهٔ ۳۲۷ - و له ایضا بزرگی را همی دانم که هرگز
- شمارهٔ ۳۲۸ - ایضا له بر سر ما آمد ابر بهمنی
- شمارهٔ ۳۲۹ - وله ایضا ای لطف تو آب زندگانی
- شمارهٔ ۳۳۰ - وله ایضا بجان آفرینی که نزدیک عملش
- شمارهٔ ۳۳۱ - ایضا له آن ریش فلان مزد قانی
- شمارهٔ ۳۳۲ - ایضا له جو همی خواستم پریر به شعر
- شمارهٔ ۳۳۳ - ایضا له کرده یی ژار با من انعامی
- شمارهٔ ۳۳۴ - وله ایضا جهان فضل و فضایل امام ربّانی
- شمارهٔ ۳۳۵ - وله ایضا ای صفات کرمت روحانی
- شمارهٔ ۳۳۶ - ایضاً له ای صاحبی که گر بمثل رای باشدت
- شمارهٔ ۳۳۷ - ایضا له اگر کسی پسری را از آن تو بکشد
- شمارهٔ ۳۳۸ - و قال ایضاً بلند قدرا آنی که در علاج نیاز
- شمارهٔ ۳۳۹ - وله ایضا دوستی دارم چون ناخن‌گیر
- شمارهٔ ۳۴۰ - وله ایضا فی التوبیخ ای که پی حرص و هوا می روی
- شمارهٔ ۳۴۱ - وله ایضا پیشوای علما خسرو دانشمندان
- شمارهٔ ۳۴۲ - ایضا له فرستادم بخدمت کاردی خوب
- شمارهٔ ۳۴۳ - وله ایضا صاحبا عدّت قیامت را
- شمارهٔ ۳۴۴ - وله ایضا ای مقادیر فضل و افضالت
- شمارهٔ ۳۴۵ - فی مدح ابن بدرالدّین باسمعیل بنامیزد چنان فرّخ لقایی
- شمارهٔ ۳۴۶ - ایضا له مخدوم کمال ملّت و دین
- شمارهٔ ۳۴۷ - ایضا له ز ابر چون برف سیم باریدی
- شمارهٔ ۳۴۸ - ایضا له ای آنکه از افاضل انوار معنوی
- شمارهٔ ۳۴۹ - ایضا له ای آفتاب ملک که از پرتو کرم
- شمارهٔ ۳۵۰ - وله ایضا ای خواجه سال و ماه تو تلوین همی‌کند
متن اشعار به نقل از گنجور.