پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

قطعات

شمارهٔ ۳۳۲ - ایضا له

جو همی خواستم پریر به شعر

از که؟ از نا خوشی گرانجانی

گفت جو می دهم، ولیک به زر

رو درستی بیار و انبانی

گفتمش این سخن معاملتیست

نیست از کار دور چندانی

زر ندارم ولیک بفرستم

از میان پای خر گروگانی

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۳۳۴ - وله ایضاجهان فضل و فضایل امام ربّانی
  2. شمارهٔ ۳۳۵ - وله ایضاای صفات کرمت روحانی
  3. شمارهٔ ۳۳۶ - ایضاً لهای صاحبی که گر بمثل رای باشدت
  4. شمارهٔ ۳۳۷ - ایضا لهاگر کسی پسری را از آن تو بکشد
  5. شمارهٔ ۳۳۸ - و قال ایضاًبلند قدرا آنی که در علاج نیاز
  6. شمارهٔ ۳۳۹ - وله ایضادوستی دارم چون ناخن‌گیر
  7. شمارهٔ ۳۴۰ - وله ایضا فی التوبیخای که پی حرص و هوا می روی
  8. شمارهٔ ۳۴۱ - وله ایضاپیشوای علما خسرو دانشمندان
همه‌ی قطعات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.