فهرست اشعار
- شمارهٔ ۲۴۰ - وله ایضا نسیب و مدح و تقاضا فزون زده قطعه
- شمارهٔ ۲۴۱ - ایضا له ای خدمت تو ذخیرة عمرم
- شمارهٔ ۲۴۲ - ایضا له اگر چه مدّتی شد تا ز سالوس
- شمارهٔ ۲۴۳ - ایضا له گر عزیزست سیم بر مردم
- شمارهٔ ۲۴۴ - ایضا له یزرگوارا دانی که بهر خدمت تو
- شمارهٔ ۲۴۵ - ایضا له ایا رسیده ز فضل و هنر بدان رتبت
- شمارهٔ ۲۴۶ - وله فی نجم الدّین همگر رحمه الله و اباقکم جهان فضل و کرم نجم دین که در خاطر
- شمارهٔ ۲۴۷ - ایضا له حکیم عهد و فرید زمانه مجدالدّین
- شمارهٔ ۲۴۸ - ایضا له گفتم چو بسته ام کمر بندگیّ تو
- شمارهٔ ۲۴۹ - وله ایضا ای بزرگی که کرامند بود گر بمثل
- شمارهٔ ۲۵۰ - ایضا له زبزرگوارا! من ترک مدح گفتن تو
- شمارهٔ ۲۵۱ - وله ایضا سرورا من بفّر دولت تو
- شمارهٔ ۲۵۲ - وله ایضا من بر آن بودم کزین پس منصب صدر کبیر
- شمارهٔ ۲۵۳ - وله فی التّوبیخ من که شب و روز گنه می کنم
- شمارهٔ ۲۵۴ - ایضا له من بی برگ از تو این یک بار
- شمارهٔ ۲۵۵ - ایضاً له ای بزرگی که کامرانی تو
- شمارهٔ ۲۵۶ - وله ایضا من که در خانه منزوی شده ام
- شمارهٔ ۲۵۷ - وله ایضا گر خواجه ز بهر ما بدی گفت
- شمارهٔ ۲۵۸ - وله ایضا ز روزگار بیک ره کرانه می جویم
- شمارهٔ ۲۵۹ - ایضا له پریر جود تو با من حدیث بخشش کرد
- شمارهٔ ۲۶۰ - ایضاله صاحب عادل شهاب ملک و دین
- شمارهٔ ۲۶۱ - این قطعه در مدح صدر جمال الدّین گوید و او را وسیلت بخدمت شمس الدّین خوارزمی کند مجلس محترم جما الدّین
- شمارهٔ ۲۶۲ - ایضا له کیست همخانۀ؟ زبان؟ دندان
- شمارهٔ ۲۶۳ - وله ایضا ای که در خانۀ تو بیگه و گاه
- شمارهٔ ۲۶۴ - وله ایضا گشت یکباره حضرت خواجه
- شمارهٔ ۲۶۵ - وله ایضا آن که سخت نشده هرگز سیر
- شمارهٔ ۲۶۶ - وله ایضا نگشته هیچ مرادی مرا ز تو حاصل
- شمارهٔ ۲۶۷ - وله ایضا امام عالم و قطب جهان جمال الّدین
- شمارهٔ ۲۶۸ - ایضا له ای سروری که در دهن نفس ناطقه
- شمارهٔ ۲۶۹ - ایضا له ز من بشنو حدیث بخل خواجه
- شمارهٔ ۲۷۰ - ایضاً له ای همه عادت تو لطف و مواسا کردن
- شمارهٔ ۲۷۱ - وله ایضا ما نه مردان سرپنحه و بازوی توایم
- شمارهٔ ۲۷۲ - وله ایضا قدوۀ اهل مهانی ای که هست
- شمارهٔ ۲۷۳ - ایضا له مجلس سامیّ مجد الدّینی ای کان هنر
- شمارهٔ ۲۷۴ - وله ایضا آه از این زندگیّ ناخوش من
- شمارهٔ ۲۷۵ - وله ایضا مژده کاقبال تو ز ناگه داد
- شمارهٔ ۲۷۶ - وله ایضا بجز از غصّه های مشکل من
- شمارهٔ ۲۷۷ - ایضا له سرورا رسم تصوّف آن بود
- شمارهٔ ۲۷۸ - ایضا له برون رفتم از خانه دی نگهبان
- شمارهٔ ۲۷۹ - و له ایضاً ای کف راد تو معمار جهان
- شمارهٔ ۲۸۰ - وله ایضاً ای ز تو کار همه کس بر مراد
- شمارهٔ ۲۸۱ - و له ایضاً ای به گه جود چو گل تازه رو
- شمارهٔ ۲۸۲ - وله ایضا ای ز گردون بشرف برده سبق
- شمارهٔ ۲۸۳ دو چیز من بدعا خواستم همی ز خدای
- شمارهٔ ۲۸۴ - ایضاً له ای خداوندی که هر ساعت دل و دست ستم
- شمارهٔ ۲۸۵ - ایضا له ای خبر داری که شوخان جهان
- شمارهٔ ۲۸۶ - ایضا له بس کن ای سرد ناخوش احمق
- شمارهٔ ۲۸۷ - .له ایضا آن زن که پریر آمد در عقد نکاحت
- شمارهٔ ۲۸۸ - ایضا له خواجه مختص ز بس که مختصرست
- شمارهٔ ۲۸۹ - ایضا له هر کو به هنر کند مباهات
- شمارهٔ ۲۹۰ - ایضا له خواجگانی که پیش ازین بودند
- شمارهٔ ۲۹۱ - وله ایضا بغربت اندر اگر صد هزار سیم و زرست
- شمارهٔ ۲۹۲ - و له ایضا فی صفة صندوقچه ای از پی حلّ و عقد دایم
- شمارهٔ ۲۹۳ - ایضا له ای خواجه بدیدمت دل تو
- شمارهٔ ۲۹۴ - ایضا له ای همه انصاف عالم تعبیه در حکم تو
- شمارهٔ ۲۹۵ - وله ایضا پسر زر دوز آن کندۀ شوخ
- شمارهٔ ۲۹۶ - و له ایضاً ای سراپرده بر فلک برده
- شمارهٔ ۲۹۷ - وله ایضا ای دل و جان بیاد تو زنده
- شمارهٔ ۲۹۸ - وله ایضا پناه زمرۀ دانش شکوه اهل هنر
- شمارهٔ ۲۹۹ - وله ایضاً ای زبیم تو در تن اعداد
متن اشعار به نقل از گنجور.