پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

قطعات

شمارهٔ ۲۶۹ - ایضا له

ز من بشنو حدیث بخل خواجه

که نتوان خوبتر زین وصف کردن

اگر روزی مصافی آیدش پیش

نهد حالی به زخم تیغ گردن

نیندازد به دشمن تیر از بخل

ولی توفیر داند تیغ خوردن

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۲۷۱ - وله ایضاما نه مردان سرپنحه و بازوی توایم
  2. شمارهٔ ۲۷۲ - وله ایضاقدوۀ اهل مهانی ای که هست
  3. شمارهٔ ۲۷۳ - ایضا لهمجلس سامیّ مجد الدّینی ای کان هنر
  4. شمارهٔ ۲۷۴ - وله ایضاآه از این زندگیّ ناخوش من
  5. شمارهٔ ۲۷۵ - وله ایضامژده کاقبال تو ز ناگه داد
  6. شمارهٔ ۲۷۶ - وله ایضابجز از غصّه های مشکل من
  7. شمارهٔ ۲۷۷ - ایضا لهسرورا رسم تصوّف آن بود
  8. شمارهٔ ۲۷۸ - ایضا لهبرون رفتم از خانه دی نگهبان
همه‌ی قطعات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.