پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

قطعات

شمارهٔ ۲۷۷ - ایضا له

سرورا رسم تصوّف آن بود

کز تو می بیند دل اگاه من

تربیت بر سنة الله می کنی

زان که هستی پیر نیکو خواه من

جملگی از پیش من برداشتی

هر چه شاغل بد ز مال و جاه من

از شواغل چون مجرّد کردیم

آنگهی دادی به حضرت راه من

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۲۷۹ - و له ایضاًای کف راد تو معمار جهان
  2. شمارهٔ ۲۸۰ - وله ایضاًای ز تو کار همه کس بر مراد
  3. شمارهٔ ۲۸۱ - و له ایضاًای به گه جود چو گل تازه رو
  4. شمارهٔ ۲۸۲ - وله ایضاای ز گردون بشرف برده سبق
  5. شمارهٔ ۲۸۳دو چیز من بدعا خواستم همی ز خدای
  6. شمارهٔ ۲۸۴ - ایضاً لهای خداوندی که هر ساعت دل و دست ستم
  7. شمارهٔ ۲۸۵ - ایضا لهای خبر داری که شوخان جهان
  8. شمارهٔ ۲۸۶ - ایضا لهبس کن ای سرد ناخوش احمق
همه‌ی قطعات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.