پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

قطعات

شمارهٔ ۲۸۳

دو چیز من بدعا خواستم همی ز خدای

کمیّ عمر عدو و فزونی زر تو

یکی بدان که توانگر شوم ز نعمت تو

یکی بدان که شود بیش رتبتم بر تو

خدای هر دو به اقبال تو میسّر کرد

چنان که بود مراد و هوای چاکر تو

اگر چه حال دعا گو تفاوتی بنکرد

از آنچه بود مکن کم سعادت سر تو

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۲۸۵ - ایضا لهای خبر داری که شوخان جهان
  2. شمارهٔ ۲۸۶ - ایضا لهبس کن ای سرد ناخوش احمق
  3. شمارهٔ ۲۸۷ - .له ایضاآن زن که پریر آمد در عقد نکاحت
  4. شمارهٔ ۲۸۸ - ایضا لهخواجه مختص ز بس که مختصرست
  5. شمارهٔ ۲۸۹ - ایضا لههر کو به هنر کند مباهات
  6. شمارهٔ ۲۹۰ - ایضا لهخواجگانی که پیش ازین بودند
  7. شمارهٔ ۲۹۱ - وله ایضابغربت اندر اگر صد هزار سیم و زرست
  8. شمارهٔ ۲۹۲ - و له ایضا فی صفة صندوقچهای از پی حلّ و عقد دایم
همه‌ی قطعات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.