پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

قطعات

شمارهٔ ۲۴۲ - ایضا له

اگر چه مدّتی شد تا ز سالوس

گذر بر کوی خمّاری نکردم

چو ناجنسان ز روی خام طبعی

می اندر جام می خواری نکردم

به چشم فاسقی از راه تهمت

نظر در روی دلداری نکردم

بجان با خوبرویان بهر بوسی

منِ کم مایه بازاری نکردم

سماع چنگ و روی یار همدم

برین باری من انکاری نکردم

گرانجانی که رسم زاهدانست

تو خود دانی که بسیاری نکردم

بباطن پارسا خود نیستم لیک

بظاهر فاسقی آری نکردم

چرا در خلوتم محرم نداری؟

چو کس را قصد آزاری نکردم

اگر کردم ز جام باده توبت

ز نقل و پست و نان باری نکردم

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۲۴۴ - ایضا لهیزرگوارا دانی که بهر خدمت تو
  2. شمارهٔ ۲۴۵ - ایضا لهایا رسیده ز فضل و هنر بدان رتبت
  3. شمارهٔ ۲۴۶ - وله فی نجم الدّین همگر رحمه الله و اباقکمجهان فضل و کرم نجم دین که در خاطر
  4. شمارهٔ ۲۴۷ - ایضا لهحکیم عهد و فرید زمانه مجدالدّین
  5. شمارهٔ ۲۴۸ - ایضا لهگفتم چو بسته ام کمر بندگیّ تو
  6. شمارهٔ ۲۴۹ - وله ایضاای بزرگی که کرامند بود گر بمثل
  7. شمارهٔ ۲۵۰ - ایضا لهزبزرگوارا! من ترک مدح گفتن تو
  8. شمارهٔ ۲۵۱ - وله ایضاسرورا من بفّر دولت تو
همه‌ی قطعات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.