پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

قطعات

شمارهٔ ۲۴۸ - ایضا له

گفتم چو بسته ام کمر بندگیّ تو

بهر میان خویش ز جوزا کمر خرم

در خاطرم نبود که بر خوان دولتت

آب آنگهی خورم که به خون جگر خرم

لایق شناسی از کرم خود که بردرت

من جان برایگان دهم و نان به زر خرم

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۲۵۰ - ایضا لهزبزرگوارا! من ترک مدح گفتن تو
  2. شمارهٔ ۲۵۱ - وله ایضاسرورا من بفّر دولت تو
  3. شمارهٔ ۲۵۲ - وله ایضامن بر آن بودم کزین پس منصب صدر کبیر
  4. شمارهٔ ۲۵۳ - وله فی التّوبیخمن که شب و روز گنه می کنم
  5. شمارهٔ ۲۵۴ - ایضا لهمن بی برگ از تو این یک بار
  6. شمارهٔ ۲۵۵ - ایضاً لهای بزرگی که کامرانی تو
  7. شمارهٔ ۲۵۶ - وله ایضامن که در خانه منزوی شده ام
  8. شمارهٔ ۲۵۷ - وله ایضاگر خواجه ز بهر ما بدی گفت
همه‌ی قطعات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.