پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

قطعات

شمارهٔ ۲۴۹ - وله ایضا

ای بزرگی که کرامند بود گر بمثل

مدح اخلاق تو بر چشم خرد بنویسم

خطکی هست مرا گرچه چنان نیکو نیست

که بدان هر چه مرا رای بود بنویسم

این چنین خط که تو از بهر رهی بنوشتی

نیست حاجت بدبیران تو، خود بنویسم

خط که بنویسی و ازوی نبود حاصل هیچ

من بدین مفلسی از بهر تو صد بنویسم

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۲۵۱ - وله ایضاسرورا من بفّر دولت تو
  2. شمارهٔ ۲۵۲ - وله ایضامن بر آن بودم کزین پس منصب صدر کبیر
  3. شمارهٔ ۲۵۳ - وله فی التّوبیخمن که شب و روز گنه می کنم
  4. شمارهٔ ۲۵۴ - ایضا لهمن بی برگ از تو این یک بار
  5. شمارهٔ ۲۵۵ - ایضاً لهای بزرگی که کامرانی تو
  6. شمارهٔ ۲۵۶ - وله ایضامن که در خانه منزوی شده ام
  7. شمارهٔ ۲۵۷ - وله ایضاگر خواجه ز بهر ما بدی گفت
  8. شمارهٔ ۲۵۸ - وله ایضاز روزگار بیک ره کرانه می جویم
همه‌ی قطعات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.