پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

قطعات

شمارهٔ ۲۵۰ - ایضا له

زبزرگوارا! من ترک مدح گفتن تو

اگر کنم نه ز تقصیر ، از اضطرار کنم

عطای شعر چو از تو جفا و جور بود

ضرورتست که خاموشی اختیار کنم

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۲۵۲ - وله ایضامن بر آن بودم کزین پس منصب صدر کبیر
  2. شمارهٔ ۲۵۳ - وله فی التّوبیخمن که شب و روز گنه می کنم
  3. شمارهٔ ۲۵۴ - ایضا لهمن بی برگ از تو این یک بار
  4. شمارهٔ ۲۵۵ - ایضاً لهای بزرگی که کامرانی تو
  5. شمارهٔ ۲۵۶ - وله ایضامن که در خانه منزوی شده ام
  6. شمارهٔ ۲۵۷ - وله ایضاگر خواجه ز بهر ما بدی گفت
  7. شمارهٔ ۲۵۸ - وله ایضاز روزگار بیک ره کرانه می جویم
  8. شمارهٔ ۲۵۹ - ایضا لهپریر جود تو با من حدیث بخشش کرد
همه‌ی قطعات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.