پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

قطعات

شمارهٔ ۲۴۳ - ایضا له

گر عزیزست سیم بر مردم

هست از وی عزیز تر مردم

چشم از آن بر سر آمد از همه تن

که ورا هست در نظر مردم

چشم نرگس اگر توانستی

بخریدی به سیم و زر مردم

گرگ یوسف نشد زاطلس و نیز

از عتابی نگشت خر مردم

همه نیها چو نیشکر بودی

گر بدی مرد بد گهر مردم

نیست یک تن که مردمیت کند

ورچه شهریست سر بسر مردم

چشم ترکان سیاه دل زانست

که کند جای تنگ بر مردم

مردمی در جهان نماند از آن

که بخوردند یکدگر مردم

خود چه عهدست عهد ما؟ که وفا

در سگان هست و نیست در مردم

شرف مردم از هنر باشد

نه به سیمست معتبر مردم

اگرت آرزوی عیش خوشست

خوش فرو گیر کار بر مردم

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۲۴۵ - ایضا لهایا رسیده ز فضل و هنر بدان رتبت
  2. شمارهٔ ۲۴۶ - وله فی نجم الدّین همگر رحمه الله و اباقکمجهان فضل و کرم نجم دین که در خاطر
  3. شمارهٔ ۲۴۷ - ایضا لهحکیم عهد و فرید زمانه مجدالدّین
  4. شمارهٔ ۲۴۸ - ایضا لهگفتم چو بسته ام کمر بندگیّ تو
  5. شمارهٔ ۲۴۹ - وله ایضاای بزرگی که کرامند بود گر بمثل
  6. شمارهٔ ۲۵۰ - ایضا لهزبزرگوارا! من ترک مدح گفتن تو
  7. شمارهٔ ۲۵۱ - وله ایضاسرورا من بفّر دولت تو
  8. شمارهٔ ۲۵۲ - وله ایضامن بر آن بودم کزین پس منصب صدر کبیر
همه‌ی قطعات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.