پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

قطعات

شمارهٔ ۲۴۴ - ایضا له

یزرگوارا دانی که بهر خدمت تو

ز گونه گونه هنرها چه مایه پروردم

لطیفهای سخن را که زادۀ روحند

بسی بخون جگر همچو دایه پروردم

ز آفتاب حوادث نگاه دار مرا

که زیر دامن لطف تو سایه پروردم

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۲۴۶ - وله فی نجم الدّین همگر رحمه الله و اباقکمجهان فضل و کرم نجم دین که در خاطر
  2. شمارهٔ ۲۴۷ - ایضا لهحکیم عهد و فرید زمانه مجدالدّین
  3. شمارهٔ ۲۴۸ - ایضا لهگفتم چو بسته ام کمر بندگیّ تو
  4. شمارهٔ ۲۴۹ - وله ایضاای بزرگی که کرامند بود گر بمثل
  5. شمارهٔ ۲۵۰ - ایضا لهزبزرگوارا! من ترک مدح گفتن تو
  6. شمارهٔ ۲۵۱ - وله ایضاسرورا من بفّر دولت تو
  7. شمارهٔ ۲۵۲ - وله ایضامن بر آن بودم کزین پس منصب صدر کبیر
  8. شمارهٔ ۲۵۳ - وله فی التّوبیخمن که شب و روز گنه می کنم
همه‌ی قطعات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.