پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

قطعات

شمارهٔ ۲۹۹ - وله ایضاً

ای زبیم تو در تن اعداد

خون چو خون عصیر جوشیده

پست در پای محنت افتاده

هرکه با دولت تو کشیده

همّتت گوش چرخ مالیده

هیبتت شیر شیر دوشیده

هست بر یاد بخشش تو رهی

جامهای امید نوشیده

نه همانا که سمع اشرف را

حال من ماند نانیوشیده

کار مرسوم اگر نمی دانی

حال تشریف نیست پوشیده

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۳۰۱ - وله ایضاتادر دشت هست و جو باره
  2. شمارهٔ ۳۰۲ - ایضا لهمن نه مردار خوارم ای خواجه
  3. شمارهٔ ۳۰۳ - و له ایضاًای در دعای جان تو اجرام یک زبان
  4. شمارهٔ ۳۰۴ - ایضا لهای همه سروران روی زمین
  5. شمارهٔ ۳۰۵ - وله ایضاجود خواجه سیاه رویم کرد
  6. شمارهٔ ۳۰۶ - وله فی صفة القحط و التماس الغلّهای خداوندی که اندر خشک سال قحط جود
  7. شمارهٔ ۳۰۷ - ایضاً لهکریم عرصۀ عالم جهان لطف و کرم
  8. شمارهٔ ۳۰۸ - ایضا لهمنم آن چشمۀ خورشید گاه نظم سخن
همه‌ی قطعات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.