پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

قطعات

شمارهٔ ۳۰۸ - ایضا له

منم آن چشمۀ خورشید گاه نظم سخن

زشرم آتش طبعم غرق شود در خوی

ز دل برون کند آن تلخی که عادت اوست

بیاد لفظ من ار در پیاله ریزی می

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۳۱۰ - ایضا لهآدمی را چهار حالت هست
  2. شمارهٔ ۳۱۱ - وله ایضازهی شکوه تو از روی ملک رنگ زدای
  3. شمارهٔ ۳۱۲ - وله ایضامرا سیّ و دو خدمتکار بودند
  4. شمارهٔ ۳۱۳ - وله ایضادیدۀ عقل راه دان بگشای
  5. شمارهٔ ۳۱۴ - این قطعه در مدح صاحب عمیدالدّین پارسی گویدای قاصر از ستایش تو هر عبارتی
  6. شمارهٔ ۳۱۵ - وله ایضادریا دلا تو آنی، کز فیض طبع روشن
  7. شمارهٔ ۳۱۶ - و له ایضاًزهی حرّی که ثابت کرد جودت
  8. شمارهٔ ۳۱۷ - وله ایضاای کریمی که در آفاق جهان
همه‌ی قطعات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.