پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

قطعات

شمارهٔ ۳۰۱ - وله ایضا

تادر دشت هست و جو باره

نیست از کوشش و کشش چاره

ای خداوند هفت سیّاره

پادشاهی فرست خونخواره

تا در دشت را چو دشت کند

جوی خون راند او ز جو باره

عدد هر دوشان بیفزاید

هر یکی را کند بصد پاره

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۳۰۳ - و له ایضاًای در دعای جان تو اجرام یک زبان
  2. شمارهٔ ۳۰۴ - ایضا لهای همه سروران روی زمین
  3. شمارهٔ ۳۰۵ - وله ایضاجود خواجه سیاه رویم کرد
  4. شمارهٔ ۳۰۶ - وله فی صفة القحط و التماس الغلّهای خداوندی که اندر خشک سال قحط جود
  5. شمارهٔ ۳۰۷ - ایضاً لهکریم عرصۀ عالم جهان لطف و کرم
  6. شمارهٔ ۳۰۸ - ایضا لهمنم آن چشمۀ خورشید گاه نظم سخن
  7. شمارهٔ ۳۰۹ - ایضا لهشهاب دین که زبانم پر از مدایح تست
  8. شمارهٔ ۳۱۰ - ایضا لهآدمی را چهار حالت هست
همه‌ی قطعات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.