پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل

قطعات

۳۵۱ شعر

فهرست اشعار

  1. شمارهٔ ۱۸۰ - ایضا له مدحتی گفتمت که چون زیور
  2. شمارهٔ ۱۸۱ - وله ایضا امام ملّت و مفتیّ مشرق و مغرب
  3. شمارهٔ ۱۸۲ - ایضا له اگر به کم ز منی داد شغل من خواجه
  4. شمارهٔ ۱۸۳ - وله ایضا نیم مستست چشم دلبر من
  5. شمارهٔ ۱۸۴ - وله ایضاً فصل دی‌ماه به خوارزم اندر
  6. شمارهٔ ۱۸۵ - وله ایضا جهان صدرا لقای فرّخ تو
  7. شمارهٔ ۱۸۶ - ایضا له ز وجود عام تو ای شاه شرع حاصل من
  8. شمارهٔ ۱۸۷ - وله ایضا سروریش تو هر دو زحمت ماست
  9. شمارهٔ ۱۸۸ - وله ایضا نیاز و آرزوی من به روی فخرالدّین
  10. شمارهٔ ۱۸۹ - ایضا له مرا سخن چو بیاد تو بر زبان آید
  11. شمارهٔ ۱۹۰ - وله ایضا سحرگهان که دل از بند خود برون آید
  12. شمارهٔ ۱۹۱ - ایضا له این واقعۀ هایل جانسوز ببینید
  13. شمارهٔ ۱۹۲ - وله ایضا الحق این مطرب اگر چه زند چنگی بد
  14. شمارهٔ ۱۹۳ - وله ایضا زهی زرفعت تو خورده آسمان تشویر
  15. شمارهٔ ۱۹۴ - ایضا له کاه وجو خواستم ز تو من خر
  16. شمارهٔ ۱۹۵ - ایضا له دوش با طبع خویشتن گفتم
  17. شمارهٔ ۱۹۶ - وله ایضا اندیشه بکردم از سپاهان
  18. شمارهٔ ۱۹۷ - وله ایضا ای رتبت تو ورای مقدار
  19. شمارهٔ ۱۹۸ - ایضا له حسن رایت دانم ار آگه شود
  20. شمارهٔ ۱۹۹ - وله ایضا منم ان چرب دست شیرین کار
  21. شمارهٔ ۲۰۰ - وله ایضا ای ترا کرده لطف حق مخصوص
  22. شمارهٔ ۲۰۱ - وله ایضا ای دل سیه لطیف دیدار
  23. شمارهٔ ۲۰۲ - وله ایضا گفته بودی مرا که چیزی گوی
  24. شمارهٔ ۲۰۳ - وله ایضا ای کریم جهان، خبر داری؟
  25. شمارهٔ ۲۰۴ - ایضا له ز بعد مدّت سالی که من نیاسودم
  26. شمارهٔ ۲۰۵ - ایضا له خسروا نکته یی ز من بشنو
  27. شمارهٔ ۲۰۶ - وله ایضا ایا صدری که بی عون سخایت
  28. شمارهٔ ۲۰۷ - ایضا له سر فرازا چرا رها کردی
  29. شمارهٔ ۲۰۸ - ایضا له زهی سپهر پناهی که فضل و دانش را
  30. شمارهٔ ۲۰۹ - وله ایضا دختران سخن که دارمشان
  31. شمارهٔ ۲۱۰ - وله ایضا جناب عالی نزدیک و من بخدمت دور
  32. شمارهٔ ۲۱۱ - وله ایضا ای کاینات در نظر همّتت حقیر
  33. شمارهٔ ۲۱۲ - وله ایضا ای نکرده به عهد خویش از بخل
  34. شمارهٔ ۲۱۳ - وله ایضا تا توانی به صید دلها کوش
  35. شمارهٔ ۲۱۴ - ایضا له صدر مطلق کمال دین که چو تو
  36. شمارهٔ ۲۱۵ - وله ایضا ای ترا جمع گشته در ره آز
  37. شمارهٔ ۲۱۶ - ایضا له ای ضمیر تو غیب را جاسوس
  38. شمارهٔ ۲۱۷ - ایضا له شب سیاه به تاریکی ار نشینم به
  39. شمارهٔ ۲۱۸ - وله ایضا بزرگوارا، خّط و عبارتت ماند
  40. شمارهٔ ۲۱۹ - ایضا له مرا گفتند مولانا چنین گفت
  41. شمارهٔ ۲۲۰ - ایضا له ای بزرگی که ریش قهر ترا
  42. شمارهٔ ۲۲۱ - ایضا له زهی ز لفظ تو بازار فضل را رونق
  43. شمارهٔ ۲۲۲ - ایضا له در جستن رضای تو عمری بقدر وسع
  44. شمارهٔ ۲۲۳ - ایضا له هیچ حاصل ز فضل و دانش نیست
  45. شمارهٔ ۲۲۴ - وله ایضا کمال الدّین که چرخ پیر نارد
  46. شمارهٔ ۲۲۵ - ایضا له ای جبین تو مطلع اقبال
  47. شمارهٔ ۲۲۶ - ایضا له بنده ات بود گرسنه پیرار
  48. شمارهٔ ۲۲۷ - ایضا له ای شده ذات تو مستجمع انواع کمال
  49. شمارهٔ ۲۲۸ - وله ایضا محقّق است که چیزی که آن رسد به کمال
  50. شمارهٔ ۲۲۹ - ایضا له دو نشان ماند از مروّت و بس
  51. شمارهٔ ۲۳۰ - وله ایضا دی در اسباب سیّدالوزرا
  52. شمارهٔ ۲۳۱ - این قطعه در مدح ملک السّیادة و النّقابه سیّد مجدالدّین گوید زندگانیّ مجلس عالی
  53. شمارهٔ ۲۳۲ - ایضا له قطعه ای نزد تو فرستادم
  54. شمارهٔ ۲۳۳ - ایضا له بنا میزد دلی چون شیر دارم
  55. شمارهٔ ۲۳۴ - ایضا له شعر کی نزد تو فرستادم
  56. شمارهٔ ۲۳۵ - وله ایضا فی استدعاالّتبن بدرگاه خواجه شدم دی سوار
  57. شمارهٔ ۲۳۶ - وله ایضا شبی به خوان تو حاضر شدم به ماه سیام
  58. شمارهٔ ۲۳۷ - وله ایضا ای صاحبی که از نفحات شمایلت
  59. شمارهٔ ۲۳۸ - وله ایضا صدرا اگرچه تو ز من آزاد و فارغی
  60. شمارهٔ ۲۳۹ - ایضا له من از تشریف مولانا چنان تنگ آمدم الحق

متن اشعار به نقل از گنجور.