پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

قطعات

شمارهٔ ۱۸۲ - ایضا له

اگر به کم ز منی داد شغل من خواجه

روا بود که مرا صد امید بفزاید

چامید دارم و دانم که نیست دور از کار

که جز نیابت خاص خودم نفرماید

که هر کجا که چو وی شغل من تواند کرد

بزرگتر عملی در جهان مرا شاید

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۸۴ - وله ایضاًفصل دی‌ماه به خوارزم اندر
  2. شمارهٔ ۱۸۵ - وله ایضاجهان صدرا لقای فرّخ تو
  3. شمارهٔ ۱۸۶ - ایضا لهز وجود عام تو ای شاه شرع حاصل من
  4. شمارهٔ ۱۸۷ - وله ایضاسروریش تو هر دو زحمت ماست
  5. شمارهٔ ۱۸۸ - وله ایضانیاز و آرزوی من به روی فخرالدّین
  6. شمارهٔ ۱۸۹ - ایضا لهمرا سخن چو بیاد تو بر زبان آید
  7. شمارهٔ ۱۹۰ - وله ایضاسحرگهان که دل از بند خود برون آید
  8. شمارهٔ ۱۹۱ - ایضا لهاین واقعۀ هایل جانسوز ببینید
همه‌ی قطعات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.