پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

قطعات

شمارهٔ ۱۸۷ - وله ایضا

سروریش تو هر دو زحمت ماست

در وجودش اثر نمی باید

ور ضرورت بود ز هر دو یکی

ریش بگذار سر نمی باید

چه کنی ریش خویشتن تاتا؟

جمله بستر اگر نمی باید

چیست این بخل و خوی بد باهم ؟

نام و ننگت مگر نمی باید

با چنین خرجها که عادت تست

به حواشی مطرح بخلت

پروز کبر در نمی باید

موجب نفرت از تو خود تو بسی

هیچ چیز دگر نمی باید

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۸۹ - ایضا لهمرا سخن چو بیاد تو بر زبان آید
  2. شمارهٔ ۱۹۰ - وله ایضاسحرگهان که دل از بند خود برون آید
  3. شمارهٔ ۱۹۱ - ایضا لهاین واقعۀ هایل جانسوز ببینید
  4. شمارهٔ ۱۹۲ - وله ایضاالحق این مطرب اگر چه زند چنگی بد
  5. شمارهٔ ۱۹۳ - وله ایضازهی زرفعت تو خورده آسمان تشویر
  6. شمارهٔ ۱۹۴ - ایضا لهکاه وجو خواستم ز تو من خر
  7. شمارهٔ ۱۹۵ - ایضا لهدوش با طبع خویشتن گفتم
  8. شمارهٔ ۱۹۶ - وله ایضااندیشه بکردم از سپاهان
همه‌ی قطعات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.