پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

قطعات

شمارهٔ ۲۰۴ - ایضا له

ز بعد مدّت سالی که من نیاسودم

به روز و شب زتمنّای جبّه و دستار

درین تفکّر بودم که بر چه نوع کنم

ز بخشش تو تقاضای جبّه و دستار

ز انقطاع جرایت خود آن فتاد امروز

که نیست ما را پروای جبّه و دستار

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۲۰۶ - وله ایضاایا صدری که بی عون سخایت
  2. شمارهٔ ۲۰۷ - ایضا لهسر فرازا چرا رها کردی
  3. شمارهٔ ۲۰۸ - ایضا لهزهی سپهر پناهی که فضل و دانش را
  4. شمارهٔ ۲۰۹ - وله ایضادختران سخن که دارمشان
  5. شمارهٔ ۲۱۰ - وله ایضاجناب عالی نزدیک و من بخدمت دور
  6. شمارهٔ ۲۱۱ - وله ایضاای کاینات در نظر همّتت حقیر
  7. شمارهٔ ۲۱۲ - وله ایضاای نکرده به عهد خویش از بخل
  8. شمارهٔ ۲۱۳ - وله ایضاتا توانی به صید دلها کوش
همه‌ی قطعات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.