پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

قطعات

شمارهٔ ۲۱۹ - ایضا له

مرا گفتند مولانا چنین گفت

که جزو شعر خادم دید در پیش

چرا گندم همی بخشد فلانی

که نتواند شکستن نانک خویش

اگر ممدوح دیگر چون تو باشد

مرا باید که باشد لوت ازین بیش

به استظهار این دست و مروّت

نشاید خویشتن را کرد درویش

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۲۲۱ - ایضا لهزهی ز لفظ تو بازار فضل را رونق
  2. شمارهٔ ۲۲۲ - ایضا لهدر جستن رضای تو عمری بقدر وسع
  3. شمارهٔ ۲۲۳ - ایضا لههیچ حاصل ز فضل و دانش نیست
  4. شمارهٔ ۲۲۴ - وله ایضاکمال الدّین که چرخ پیر نارد
  5. شمارهٔ ۲۲۵ - ایضا لهای جبین تو مطلع اقبال
  6. شمارهٔ ۲۲۶ - ایضا لهبنده ات بود گرسنه پیرار
  7. شمارهٔ ۲۲۷ - ایضا لهای شده ذات تو مستجمع انواع کمال
  8. شمارهٔ ۲۲۸ - وله ایضامحقّق است که چیزی که آن رسد به کمال
همه‌ی قطعات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.