پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

قطعات

شمارهٔ ۳۲۲ - وله ایضا

در ضمیرم اگر چه کم گویم

سخن نغز هست بسیاری

چه کنم دست همّت ممدوح

بر دهانم ز دست مسماری

عقد گوهر کجا کنم عرضه

چون نبینم همی خریداری

نیست در روزگار ممدوحی

که ازو نیست بر من انکاری

طوطیان خموش می خواهند

تا نیفتد زیان دیناری

بلبل مرده دوست میدارند

تا نباید علوفه شان باری

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۳۲۴ - وله ایضاایا حرّی که دستت گاه بخشش
  2. شمارهٔ ۳۲۵ - ایضاً لهای که دایم بسر انگشت دها
  3. شمارهٔ ۳۲۶ - ایضا لهایا صدری که در بازار دانش
  4. شمارهٔ ۳۲۷ - و له ایضابزرگی را همی دانم که هرگز
  5. شمارهٔ ۳۲۸ - ایضا لهبر سر ما آمد ابر بهمنی
  6. شمارهٔ ۳۲۹ - وله ایضاای لطف تو آب زندگانی
  7. شمارهٔ ۳۳۰ - وله ایضابجان آفرینی که نزدیک عملش
  8. شمارهٔ ۳۳۱ - ایضا لهآن ریش فلان مزد قانی
همه‌ی قطعات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.