پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

قطعات

شمارهٔ ۱۳ - ایضا له

مخدوم بزرگ، صدر منعم

ای پایۀ تو ورای القاب

مظلومم و هیچ یاورم نیست

کار من دلشکسته دریاب

من کد یه کنم به شعر و بخشش

از من ببرد بزرگ اصحاب

این نیست کفایتی ولیکن

ننگ سلفست و عار اعقاب

گر تو نرسی مرا بفریاد

پس ما و شب دراز و محراب

دانم بکند عزیز وهّاب

دفع ستم عزیز نهاب

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۵ - وله ایضاای سروری که مخزن اسرارغیب رابهتر
  2. شمارهٔ ۱۶ - ایضا لهعالم لطف و کرم سرور ارباب هنر
  3. شمارهٔ ۱۷ - وله ایضاندانم چه افتاد مال ترا
  4. شمارهٔ ۱۸ - ایضا لهسپهر شعبده‌باز از درون پردهٔ غیب
  5. شمارهٔ ۱۹ - ایضا لهاگرچه وعدۀ تو خاطرم را
  6. شمارهٔ ۲۰مرد رک باش و بختی خو کن
  7. شمارهٔ ۲۱ - وله ایضااز برای محقری ادرار
  8. شمارهٔ ۲۲ - این قطعه در مدح شمس الملّة و الدین شمس الدّین خوارزمی گوید:ای کریمی که پایۀ قدرت
همه‌ی قطعات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.