فهرست اشعار
- شمارهٔ ۶۱ - وله ایضا صدرا ما ثل رضیّ دین که بتحقیق
- شمارهٔ ۶۲ - وله ایضا نظر می کنم در جهان بخت را
- شمارهٔ ۶۳ - وله ایضا فی استدعا التّبن اسبم دی گفت می روم من
- شمارهٔ ۶۴ - ایضاً له ای خداوندی که پیرامون حصن سرّ غیب
- شمارهٔ ۶۵ - فی الشّکایه مرا که هیچ نصیبی ز شادمانی نیست
- شمارهٔ ۶۶ - وله ایضا خدایگان کریمان مشرق و مغرب
- شمارهٔ ۶۷ - ایضا له در آرزوی تو از عمر من دو سال گذشت
- شمارهٔ ۶۸ - ایضا له صدرا چو آرزوی دعا گو به خدمتت
- شمارهٔ ۶۹ - ایضا له آمد رهی به خدمت و تادیر گه نشست
- شمارهٔ ۷۰ - وله ایضا شب من روز در کنار گرفت
- شمارهٔ ۷۱ - وله ایضا به خدمت آمدم دی بامدادان
- شمارهٔ ۷۲ - وله ایضا ای نشاط دل خرد نامت
- شمارهٔ ۷۳ - وله ایضا زهی به ذروة کیوان رسیده ایوانت
- شمارهٔ ۷۴ - ایضا له ای لطف تو در تن هنرجان
- شمارهٔ ۷۵ - وله ایضا صدرا روا مدار ز انعام خود مرا
- شمارهٔ ۷۶ - دو دست قبول اندر آغوش کرد هر گه شعری برم بر ممدوح
- شمارهٔ ۷۷ - ایضا له ای ز ظلم تو همچو لاله ستان
- شمارهٔ ۷۸ - وله ایضا فی صفتها ای ز احکام همچو رویین دز
- شمارهٔ ۷۸ - وله ایضا عالم لطف علاء الدّین معلومت هست
- شمارهٔ ۷۹ - وله ایضا عشّاق که قدر دل شناسند
- شمارهٔ ۸۰ - وله ایضا هر آن سعادت کاندر ضمیر افلاکست
- شمارهٔ ۸۱ - ایضا؛ له زان پس که هزار غصّه خورم
- شمارهٔ ۸۲ - ایضا له هر که این هر دو قطعه بر خواند
- شمارهٔ ۸۳ - وله ایضا دوش خر بنده کرد پیشم یاد
- شمارهٔ ۸۴ - وله ایضا خواجه از بخل در مسلمانی
- شمارهٔ ۸۵ - این قطعه در پشت تقویم نویسد و با ناصرالّدین منگلی نورّالله قبره فرستد. جهان پناها،سال نوت همایون باد
- شمارهٔ ۸۶ - وله ایضا بزرگوارا ایّام نیک خواه تو باد
- شمارهٔ ۸۷ - وله ایضا ای بزرگی که در جهان کرم
- شمارهٔ ۸۸ - وله ایضا سرفرازا خدای عزّ وجل
- شمارهٔ ۸۹ - ایضاً له تا از این نام ازل برره دل دام نهد
- شمارهٔ ۹۰ - ایضا له ای که از عدل تو هر مظلومی
- شمارهٔ ۹۱ - ایضا له کریم طبع سخی دل کسی بود کانعام
- شمارهٔ ۹۲ - وله ایضا همچو ابرست دست خواجه فلان
- شمارهٔ ۹۳ - و له ایضاً ستم نوردا نزدیک شد در ایّامت
- شمارهٔ ۹۴ - ایضاً له دل که با یادش آشنا گردد
- شمارهٔ ۹۵ - ایضا له خواجۀ خواجگان خطیر الرّین
- شمارهٔ ۹۶ - ایضا له خدایگان اکابر که پادشاه نجوم
- شمارهٔ ۹۷ - وله ایضا به عمرهای چنین تیز تاز زود گذر
- شمارهٔ ۹۸ - و له ایضاً ای بلند اختری که همت تو
- شمارهٔ ۹۹ - وله ایضا گرچه در عقل ناپسندیده ست
- شمارهٔ ۱۰۰ - وله ایضا گل باز طراوتی دگر دارد
- شمارهٔ ۱۰۱ - ایضا له ای آنکه همای همّت تو
- شمارهٔ ۱۰۲ - وله ایضا هجا گفتن ار چه پسندیده نبود
- شمارهٔ ۱۰۳ - ایضاً له ای کریمی که نفحۀ خلقت
- شمارهٔ ۱۰۴ - وله ایضا نیک درخط شده ام از قلمت
- شمارهٔ ۱۰۵ - وله ایضا نکنی رای مردمی هرگز
- شمارهٔ ۱۰۶ - ایضاً صدر ملّت که دعا گویی تو
- شمارهٔ ۱۰۷ - ایضا له چون محرّم رسید و عاشورا
- شمارهٔ ۱۰۸ - ایضا له شنیدم که مخدوم اهل هنر
- شمارهٔ ۱۰۹ - ایضاً له زهی ستوده خصالی که با کفایت تو
- شمارهٔ ۱۱۰ - وله ایضا اینت سردی که این زمستان کرد
- شمارهٔ ۱۱۱ - وله ایضا ای سخا پیشه یی کامید مرا
- شمارهٔ ۱۱۲ - ایضا له فی صفة الفرس صوفی نهاد عادت اسبم تو کّلست
- شمارهٔ ۱۱۳ - ایضا له ای صدر روزگار به عهد تو روزگار
- شمارهٔ ۱۱۴ - جواب نامهٔ صدر صفی الدّین یزدی به من رسید مقالی که گر بکوه رسد
- شمارهٔ ۱۱۵ - وله ایضا همیشه نعمت دنیا بسوی آن یا زد
- شمارهٔ ۱۱۶ - وله ایضا فی الشّکایة دل مرا چو سپهر از غمی بپردازد
- شمارهٔ ۱۱۷ - و له ایضاً ای که گر لطف تو فرماندۀ ایّام شود
- شمارهٔ ۱۱۸ - وله ایضا مژده ای دل که کار دیگر شد
- شمارهٔ ۱۱۹ - وله ایضا می کنی دوستیّ دشمن من
متن اشعار به نقل از گنجور.