پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

قطعات

شمارهٔ ۱۱۹ - وله ایضا

می کنی دوستیّ دشمن من

تا از آن حشمتت فزون باشد

خود جز این چشمم از تو کی دارد

هر که را عقل رهنمون باشد؟

این چنین دون و بدگهر که تویی

به منت التفات چون باشد؟

مردمان سوی مردمی یا زند

میل دونان بسوی دون باشد

عقل را راه در دماغ بود

تیز را رهگذار ... باشد

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۲۱ - وله ایضابنزد خواجه رفتم بهر کاری
  2. شمارهٔ ۱۲۲ - ایضا لهدانی که طمع چه گفت با من؟
  3. شمارهٔ ۱۲۳ - ایضاً لهدست آن به که خود قلم باشد
  4. شمارهٔ ۱۲۴ - ایضا لهزهی سرفرازی که در پیش حکمت
  5. شمارهٔ ۱۲۵ - وله ایضاسرو را وعده های چنان باید
  6. شمارهٔ ۱۲۶ - و له ایضاًای آنکه فلک سغبۀ ایّام تو باشد
  7. شمارهٔ ۱۲۷ - وله ایضا فی صفة الفرسمرا اسبیست الحق این چنین اسب
  8. شمارهٔ ۱۲۸ - ایضا لهفرستادم بتو شعری که با آن
همه‌ی قطعات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.