پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

قطعات

شمارهٔ ۱۲۸ - ایضا له

فرستادم بتو شعری که با آن

حدیث جادوی بابل چه باشد؟

نفرمودی مبالاتی و انرا

برون از خشمکی محمل چه باشد؟

بیفرسدم چو یخ بر جا و گفتم

دوای اینچنین مشکل چه باشد؟

چو بی مقصود باز آمد رسولم

تو خود دانی که اندر دل چه باشد

حدیث برف چون بر یخ نوشتم

بجز افسردگی حاصل چه باشد؟

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۳۰ - وله ایضاتوقّف چون بود در آنچه صاحب
  2. شمارهٔ ۱۳۱ - ایضاً لهای سروری که زیبد ، کز نعل مرکب تو
  3. شمارهٔ ۱۳۲ - ایضا لهمفتی مشکلات شرع کرم
  4. شمارهٔ ۱۳۳ - وله ایضاز دریای دست توای نامدار
  5. شمارهٔ ۱۳۴ - ایضا لهصورت به جهان زشت تر از گور نبودی
  6. شمارهٔ ۱۳۵ - ایضا لهگفتم اکنون میوه های خوش خوریم
  7. شمارهٔ ۱۳۶ - وله ایضاتو به علم نجوم فخر کنی
  8. شمارهٔ ۱۳۷ - و له ایضاًای که جزیاد مخلوق تو نخورد
همه‌ی قطعات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.