پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

قطعات

شمارهٔ ۹۲ - وله ایضا

همچو ابرست دست خواجه فلان

خود کرا دستی آنچنان افتد؟

نه چنان ابر کز ترشّح آن

تشنه را قطره در دهان افتد

لیک ابری گران سایه فکن

که ازو خلق را زیان افتد

نور کز آفتاب می تابد

نگذارد که بر جهان افتد

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۹۴ - ایضاً لهدل که با یادش آشنا گردد
  2. شمارهٔ ۹۵ - ایضا لهخواجۀ خواجگان خطیر الرّین
  3. شمارهٔ ۹۶ - ایضا لهخدایگان اکابر که پادشاه نجوم
  4. شمارهٔ ۹۷ - وله ایضابه عمرهای چنین تیز تاز زود گذر
  5. شمارهٔ ۹۸ - و له ایضاًای بلند اختری که همت تو
  6. شمارهٔ ۹۹ - وله ایضاگرچه در عقل ناپسندیده ست
  7. شمارهٔ ۱۰۰ - وله ایضاگل باز طراوتی دگر دارد
  8. شمارهٔ ۱۰۱ - ایضا لهای آنکه همای همّت تو
همه‌ی قطعات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.