پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

قطعات

شمارهٔ ۹۷ - وله ایضا

به عمرهای چنین تیز تاز زود گذر

فراقهای چنین دیر یاز در نخورد

اگر به قرصۀ خورشید برکشد آنها

که در فراق تو بر جان ما همی گذرد

دهان مشرق ازو نام بر زبان نارد

گلوی مغرب از او لقمه یی فرو نبرد

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۹۹ - وله ایضاگرچه در عقل ناپسندیده ست
  2. شمارهٔ ۱۰۰ - وله ایضاگل باز طراوتی دگر دارد
  3. شمارهٔ ۱۰۱ - ایضا لهای آنکه همای همّت تو
  4. شمارهٔ ۱۰۲ - وله ایضاهجا گفتن ار چه پسندیده نبود
  5. شمارهٔ ۱۰۳ - ایضاً لهای کریمی که نفحۀ خلقت
  6. شمارهٔ ۱۰۴ - وله ایضانیک درخط شده ام از قلمت
  7. شمارهٔ ۱۰۵ - وله ایضانکنی رای مردمی هرگز
  8. شمارهٔ ۱۰۶ - ایضاًصدر ملّت که دعا گویی تو
همه‌ی قطعات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.