پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

قطعات

شمارهٔ ۹۹ - وله ایضا

گرچه در عقل ناپسندیده ست

هجو کان روی در طمع دارد

هجو آنکس ز واجبات بود

کو حق من به من بنگذارد

غم آزار انکسی بخورم

که مرا بی سبب بیازارد

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۰۱ - ایضا لهای آنکه همای همّت تو
  2. شمارهٔ ۱۰۲ - وله ایضاهجا گفتن ار چه پسندیده نبود
  3. شمارهٔ ۱۰۳ - ایضاً لهای کریمی که نفحۀ خلقت
  4. شمارهٔ ۱۰۴ - وله ایضانیک درخط شده ام از قلمت
  5. شمارهٔ ۱۰۵ - وله ایضانکنی رای مردمی هرگز
  6. شمارهٔ ۱۰۶ - ایضاًصدر ملّت که دعا گویی تو
  7. شمارهٔ ۱۰۷ - ایضا لهچون محرّم رسید و عاشورا
  8. شمارهٔ ۱۰۸ - ایضا لهشنیدم که مخدوم اهل هنر
همه‌ی قطعات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.