پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

قطعات

شمارهٔ ۱۰۷ - ایضا له

چون محرّم رسید و عاشورا

خنده بر لب حرام باید کرد

وز پی ماتم حسین علی

گریه از ابر وام باید کرد

لعنت دشمنانش باید گفت

دوستداری تمام باید کرد

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۰۹ - ایضاً لهزهی ستوده خصالی که با کفایت تو
  2. شمارهٔ ۱۱۰ - وله ایضااینت سردی که این زمستان کرد
  3. شمارهٔ ۱۱۱ - وله ایضاای سخا پیشه یی کامید مرا
  4. شمارهٔ ۱۱۲ - ایضا له فی صفة الفرسصوفی نهاد عادت اسبم تو کّلست
  5. شمارهٔ ۱۱۳ - ایضا لهای صدر روزگار به عهد تو روزگار
  6. شمارهٔ ۱۱۴ - جواب نامهٔ صدر صفی الدّین یزدیبه من رسید مقالی که گر بکوه رسد
  7. شمارهٔ ۱۱۵ - وله ایضاهمیشه نعمت دنیا بسوی آن یا زد
  8. شمارهٔ ۱۱۶ - وله ایضا فی الشّکایةدل مرا چو سپهر از غمی بپردازد
همه‌ی قطعات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.