پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

قطعات

شمارهٔ ۱۱۵ - وله ایضا

همیشه نعمت دنیا بسوی آن یا زد

که او جزای بدیها به نیکوی سازد

در آن مقام که اسیبی از کسی رسدش

در آن بکوشد کورا بنا بنوا زد

از آن ، درخت چنین سایه دار و بارورست

که میوه بخشد آن را که سنگ اندازد

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۱۷ - و له ایضاًای که گر لطف تو فرماندۀ ایّام شود
  2. شمارهٔ ۱۱۸ - وله ایضامژده ای دل که کار دیگر شد
  3. شمارهٔ ۱۱۹ - وله ایضامی کنی دوستیّ دشمن من
  4. شمارهٔ ۱۲۰ - ایضا لهای بزرگی که بر علم تو ظاهر باشد
  5. شمارهٔ ۱۲۱ - وله ایضابنزد خواجه رفتم بهر کاری
  6. شمارهٔ ۱۲۲ - ایضا لهدانی که طمع چه گفت با من؟
  7. شمارهٔ ۱۲۳ - ایضاً لهدست آن به که خود قلم باشد
  8. شمارهٔ ۱۲۴ - ایضا لهزهی سرفرازی که در پیش حکمت
همه‌ی قطعات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.