پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

قطعات

شمارهٔ ۱۱۳ - ایضا له

ای صدر روزگار به عهد تو روزگار

خون دلم بشادی هر خس چه می خورد ؟

روزی ز روی لطف نگویی که خود فلان

در حالتی چنین خود رده کس چه می خورد؟

از خورد چونکه جانوران را گزیز نیست

دانم که نیست جان مقدّس ، چه می خورد؟

از ما نیافت هیچ و کسی دیگرش نداد

و او خود نداشت دستگهی ، پس چه می خورد؟

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۱۵ - وله ایضاهمیشه نعمت دنیا بسوی آن یا زد
  2. شمارهٔ ۱۱۶ - وله ایضا فی الشّکایةدل مرا چو سپهر از غمی بپردازد
  3. شمارهٔ ۱۱۷ - و له ایضاًای که گر لطف تو فرماندۀ ایّام شود
  4. شمارهٔ ۱۱۸ - وله ایضامژده ای دل که کار دیگر شد
  5. شمارهٔ ۱۱۹ - وله ایضامی کنی دوستیّ دشمن من
  6. شمارهٔ ۱۲۰ - ایضا لهای بزرگی که بر علم تو ظاهر باشد
  7. شمارهٔ ۱۲۱ - وله ایضابنزد خواجه رفتم بهر کاری
  8. شمارهٔ ۱۲۲ - ایضا لهدانی که طمع چه گفت با من؟
همه‌ی قطعات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.