پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

قطعات

شمارهٔ ۹۶ - ایضا له

خدایگان اکابر که پادشاه نجوم

طریق بندگی او به چشم دل سپرد

فلک که بر سر عالم رواست فرمانش

ز حدّ طاعت او پای ز استر نبرد

به حکم بنده نوازی چو فرصتی باشد

به چشم لطف به احوال من فرو نگرد

چو ماجرای من و روزگار می داند

که در شماتت اعدا چگونه می گذرد

حدیث منصب شغل و عمل نمی گویم

به قرض خاصه اگر در خورد غمی بخورد

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۹۸ - و له ایضاًای بلند اختری که همت تو
  2. شمارهٔ ۹۹ - وله ایضاگرچه در عقل ناپسندیده ست
  3. شمارهٔ ۱۰۰ - وله ایضاگل باز طراوتی دگر دارد
  4. شمارهٔ ۱۰۱ - ایضا لهای آنکه همای همّت تو
  5. شمارهٔ ۱۰۲ - وله ایضاهجا گفتن ار چه پسندیده نبود
  6. شمارهٔ ۱۰۳ - ایضاً لهای کریمی که نفحۀ خلقت
  7. شمارهٔ ۱۰۴ - وله ایضانیک درخط شده ام از قلمت
  8. شمارهٔ ۱۰۵ - وله ایضانکنی رای مردمی هرگز
همه‌ی قطعات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.