پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

قطعات

شمارهٔ ۲۹ - اضآ له

به خدایی که قمّهٔ گردون

زیر بار جلال او پستست

عیسیی مضمرست در هر باد

که ز درگاه امر او جسته‌ست

بر بساط کمال لم یزلش

گرد نقص حدوث ننشسته‌ست

ناوک قهر او به نوک فنا

گردگاه وجودها خسته‌ست

که شفای دل شکستۀ من

در لقای مبارکت بسته‌ست

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۳۱ - وله ایضامنعم بهاء دین که به ذات تو قائمست
  2. شمارهٔ ۳۲ - ایضا لهبخدایی که وصف بیچونیش
  3. شمارهٔ ۳۳ - ایضا لهصدر آزادگان و خواجۀ دهر
  4. شمارهٔ ۳۴ - وله ایضاخدا یگان شریعت پناه اهل هنر
  5. شمارهٔ ۳۵ - و له ایضاًزهی بلند جنایی که سایۀ جاهت
  6. شمارهٔ ۳۶ - وله ایضاچون چناری میان تهیست فلان
  7. شمارهٔ ۳۷ - ایضاًلهامیر مقبل عالم که تا جهان بودست
  8. شمارهٔ ۳۸ - وله ایضاصدر آزادگان کریم الدّین
همه‌ی قطعات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.