کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۱۵۱ - وله ایضا
گفته بودی که مرا کسبی نیست
عقل این را ز تو باور نکند
تو علایی و در آنجا که روی
نیست ممکن که علی جر نکند
کمال‌الدین اسماعیل
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۱۵۳ - وله ایضااز علامتها که در آخر زمان
- شمارهٔ ۱۵۴ - وله ایضاای آنکه از مدارج مدح تو قاصرست
- شمارهٔ ۱۵۵ - وله ایضادور گردون با همه کس بدفعالی می‌کند
- شمارهٔ ۱۵۶ - وله ایضاای پیشوای شرع که ایناء روزگار
- شمارهٔ ۱۵۷ - ایضا لهخواجه در تحسین فزاید چون ببیند کز پیش
- شمارهٔ ۱۵۸ - وله ایضاایا شگرف نوالی که در زمین و زمان
- شمارهٔ ۱۵۹ - ایضا لهمرا چه حاصل ازین خواجگان بی حاصل
- شمارهٔ ۱۶۰ - وله ایضابزگوارا این خواجگی همه آنست
درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.