پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

قطعات

شمارهٔ ۱۵۷ - ایضا له

خواجه در تحسین فزاید چون ببیند کز پیش

شاعران در گفتگوی نغز با زاری کنند

منعمی بایست تا مرخواجه را یادآورد

آْن که ممدوحان بجز تحسین دگر کاری کنند

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۵۹ - ایضا لهمرا چه حاصل ازین خواجگان بی حاصل
  2. شمارهٔ ۱۶۰ - وله ایضابزگوارا این خواجگی همه آنست
  3. شمارهٔ ۱۶۱ - ایضا لهچو عادتست که ابنای دهر در هر قرن
  4. شمارهٔ ۱۶۲ - وله ایضاًدوش مخدوم من که تا جاوید
  5. شمارهٔ ۱۶۳ - وله ایضا فی التّجریداندرین مرغزار کشت و درود
  6. شمارهٔ ۱۶۴ - وله ایضامولی قوام دین که بر اقلیم حلّ و عقد
  7. شمارهٔ ۱۶۵ - وله ایضاصدر کبیر عالم عادل ضیاء دین
  8. شمارهٔ ۱۶۶ - وله ایضادر مدح تو اگر چه مجالی فسیح بود
همه‌ی قطعات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.