پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

قطعات

شمارهٔ ۱۶۱ - ایضا له

چو عادتست که ابنای دهر در هر قرن

کرم به لاف ز عهد گذشته وا گویند

بدان گروه بباید گریست کز پی ما

حکایت کرم از روزگار ما گویند

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۶۳ - وله ایضا فی التّجریداندرین مرغزار کشت و درود
  2. شمارهٔ ۱۶۴ - وله ایضامولی قوام دین که بر اقلیم حلّ و عقد
  3. شمارهٔ ۱۶۵ - وله ایضاصدر کبیر عالم عادل ضیاء دین
  4. شمارهٔ ۱۶۶ - وله ایضادر مدح تو اگر چه مجالی فسیح بود
  5. شمارهٔ ۱۶۷ - وله ایضاز مرگ ناخوشتر چیز اگر تواند بود
  6. شمارهٔ ۱۶۸ - وله ایضاقدری شراب از رضیّ الّدین بخواستم
  7. شمارهٔ ۱۶۹ - ایضا لهچنان سزد که کسی را که رتبتی باشد
  8. شمارهٔ ۱۷۰ - ایضا لههر کرا جای این نگارستان بود
همه‌ی قطعات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.