پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

قطعات

شمارهٔ ۱۳۸ - ایضا له

به ذات خویش اگر چند مرد نیک بود

و لیک صحبت بد نیک را تباه کند

چنانکه مازوکز وی سپید گردد پوست

چو جفت زاج شود عالمی سیاه گند

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۴۰ - ایضا لهزهی تازه رویی که خلق لطیفت
  2. شمارهٔ ۱۴۱ - ایضا لهدر نگر در صدر دیوان و ببین
  3. شمارهٔ ۱۴۲ - وله ایضاصاحبا عمریست تا از عدل تو
  4. شمارهٔ ۱۴۳ - وله ایضارمضانست همین دهن دربند
  5. شمارهٔ ۱۴۴ - وله ایضاای دل ای دل سخن سخن بیهده را کار مبند
  6. شمارهٔ ۱۴۵ - کتب الی امیر عزّالدّین علی شیر ابن بابویهای آنکه خاک پای ترا روشنان چرخ
  7. شمارهٔ ۱۴۶ - و له ایضاًزهی سپهر محلّی که گرچه تیزروند
  8. شمارهٔ ۱۴۷ - ایضا لهمشو ایمن ز کید خصم ضعیف
همه‌ی قطعات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.