پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

قطعات

شمارهٔ ۱۷۹ - وله ایضا

هر کرا رسم و عادت آن باشد

که همه ساله گیرد و ندهد

وعده یی گر دهد ترا در عمر

اندر آن غصّه میرد و ندهد

از بخیلان بخیل تر که بود

آنکه چیزی پذیرد و ندهد

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۸۱ - وله ایضاامام ملّت و مفتیّ مشرق و مغرب
  2. شمارهٔ ۱۸۲ - ایضا لهاگر به کم ز منی داد شغل من خواجه
  3. شمارهٔ ۱۸۳ - وله ایضانیم مستست چشم دلبر من
  4. شمارهٔ ۱۸۴ - وله ایضاًفصل دی‌ماه به خوارزم اندر
  5. شمارهٔ ۱۸۵ - وله ایضاجهان صدرا لقای فرّخ تو
  6. شمارهٔ ۱۸۶ - ایضا لهز وجود عام تو ای شاه شرع حاصل من
  7. شمارهٔ ۱۸۷ - وله ایضاسروریش تو هر دو زحمت ماست
  8. شمارهٔ ۱۸۸ - وله ایضانیاز و آرزوی من به روی فخرالدّین
همه‌ی قطعات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.