پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

قطعات

شمارهٔ ۱۷۴ - ایضا له

مکن ملامت من گر به خدمت خواجه

مرا زیادتی اکنون تردّدی نرود

ضرورت از پی قوتی ببایدم رفتن

مرا ز بخشش او چون تعهّدی نرود

تعهّد ار نبود کومباش، سهلست این

ز من برای تعهّد تقاعدی نرود

و لیک محض خری باشد آمدن جایی

که گر نیایی هرگز تفقّدی نرود

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۷۶ - ایضا لهسرورا عرضها نمی باید
  2. شمارهٔ ۱۷۷ - ایضاً لهای بزرگی که خدمت تو کند
  3. شمارهٔ ۱۷۸ - ایضا لهخدایگان شریعت امام روی زمین
  4. شمارهٔ ۱۷۹ - وله ایضاهر کرا رسم و عادت آن باشد
  5. شمارهٔ ۱۸۰ - ایضا لهمدحتی گفتمت که چون زیور
  6. شمارهٔ ۱۸۱ - وله ایضاامام ملّت و مفتیّ مشرق و مغرب
  7. شمارهٔ ۱۸۲ - ایضا لهاگر به کم ز منی داد شغل من خواجه
  8. شمارهٔ ۱۸۳ - وله ایضانیم مستست چشم دلبر من
همه‌ی قطعات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.