رشحه

اشعار

1. شمارهٔ ۱ - از یک قصیده فلک کینه گرا دوش به آهنگ جفا
2. شمارهٔ ۲ - مطلع یک غزل دردا که بود خاصیت این چشم ترم را
3. شمارهٔ ۳ - مطلع یک غزل دامن قاتل به دست آمد دم بسمل مرا
4. شمارهٔ ۴ - بخشی از قصیده شماره ۱ (فلک کینه گرا دوش به آهنگ جفا) هر کجا نام ز دانش همه افلاک حجاب
5. شمارهٔ ۵ - رباعی ای از لب تو به خون رخ لعل خضاب
6. شمارهٔ ۶ - مطلع یک غزل آن بت گل چهره یارب بسته از سنبل نقاب
7. شمارهٔ ۷ - مطلع یک غزل ز دوری تو دو چشمم چو رود جیحون است
8. شمارهٔ ۸ - غزل ماهم اگر به قهر شد از لطف باز گشت
9. شمارهٔ ۹ - مطلع یک غزل غم نه گر خاکم به باد از تندی خوی تو رفت
10. شمارهٔ ۱۰ - مطلع یک غزل دل رفت و ز خون دیده ما را
11. شمارهٔ ۱۱ - مطلع یک غزل جان و دل بیرون کس ازدست تو مشکل می‌برد
12. شمارهٔ ۱۲ - از یک غزل می‌تپد از شوق دل در سینه‌ام گوئی که باز
13. شمارهٔ ۱۳ - از یک غزل ز هر مژگان کند صد رخنه در دل
14. شمارهٔ ۱۴ - از یک غزل به قید زلف تو آن دل که پای بند شود
15. شمارهٔ ۱۵ - از یک قصیده تو آن شهریاری که از آستینت
16. شمارهٔ ۱۶ - در مدح ضیاء‌السلطنه ای ضیاء السلطنه ای بانوی گیتی مدار
17. شمارهٔ ۱۷ - مطلع یک غزل همی ریزد به روی یکدگر دلهای مجروحان
18. شمارهٔ ۱۸ - مطلع یک غزل فرستد مژدهٔ وصلی چو خو کردم به هجرانش
19. شمارهٔ ۱۹ - مطلع یک غزل شب و روز من آن داند که دیده است
20. شمارهٔ ۲۰ - غزل آمد هزار تیر تو بر جسم چاک چاک
21. شمارهٔ ۲۱ - از یک غزل به یاد روی تو بر مه شبی نظر کردم
22. شمارهٔ ۲۲ - از یک قصیده تاج دولت تا ز خاک درگهش بر سر زدم
23. شمارهٔ ۲۳ - غزل جفا و جور تو عمری بدین امید کشیدم جفا و جور تو عمری بدین امید کشیدم
24. شمارهٔ ۲۴ - از یک غزل نکشد دل به جز آن سرو قدم جای دگر
25. شمارهٔ ۲۵ - غزل چه شود اگر که بری ز دل همه دردهای نهانیم چه شود اگر که بری ز دل همه دردهای نهانیم
26. شمارهٔ ۲۶ - نامشخص یکی شد تا به کویت بانگ زاغ و نغمهٔ بلبل
27. شمارهٔ ۲۷ - نامشخص باز دل برد از کفم زلف نگار تازه‌ای
28. شمارهٔ ۲۸ - نامشخص جدا از زلف و رخسار تو جان دادم به ناکامی
29. شمارهٔ ۲۹ - نامشخص پی وصل تو ما را زور و زر نیست

شاعران هم‌دوره

فروغی بسطامی آشفتهٔ شیرازی یغمای جندقی ملا احمد نراقی قاآنی نشاط اصفهانی غالب دهلوی فتحعلی‌شاه سحاب اصفهانی نورعلیشاه رفیق اصفهانی رضاقلی خان هدایت