پرش به محتوای اصلی
رشحه رشحه

رشحه

شمارهٔ ۲۴ - از یک غزل

نکشد دل به جز آن سرو قدم جای دگر

بی تو گلخن بنماید به نظر گلزارم

نرود رشحه به جز آن سر کو جای دگر

گر دو روزی بروم جای دگر ناچارم

ادامه‌ی رشحه

  1. شمارهٔ ۲۶ - نامشخصیکی شد تا به کویت بانگ زاغ و نغمهٔ بلبل
  2. شمارهٔ ۲۷ - نامشخصباز دل برد از کفم زلف نگار تازه‌ای
  3. شمارهٔ ۲۸ - نامشخصجدا از زلف و رخسار تو جان دادم به ناکامی
  4. شمارهٔ ۲۹ - نامشخصپی وصل تو ما را زور و زر نیست
همه‌ی رشحه ←

رشحه درباره‌ی رشحه

بیگم (گمان می رود اسمی داشته از قبیل فاطمه و سکینه و بیگم دنبال آن بوده ولی در نسخه های موجود از قلم کاتب افتاده است.) دختر هاتف، متخلص به رَشحه (۱۱۹۸ قمری - ؟) شاعر ایرانی در دوران قاجار بود. پدر بیگم (هاتف اصفهانی)، شوهرش (میرزا علی اکبر، متخلص به «نظیری»)، پسرش (میرزا احمد متخلص به «کشته») و برادرش (سید محمد متخلص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.